Login Register





Log-in
Register

Bericht
  • EU e-Privacy Richtlijnen

    Deze website gebuikt cookies voor het beheer van toegang, navigatie en andere functies. Door het gebruiken van onze website stemt U toe dat we dit soort cookies plaatsen op Uw apparaat

    Bekijk e-Privacy Richtlijnen Documenten

Het Voynichmanuscript, schat zonder betekenis?

Geschreven door Margit Lampen

Het jaar 1912. De Pool Wilfrid M. Voynich, een verkoper van oude boeken, krijgt een aantal manuscripten van onschatbare waarden in zijn bezit. Terwijl hij de manuscripten stuk voor stuk bekijkt valt zijn oog op een perkament van 234 bladzijden geschreven in een onbekende taal. Daarnaast is het perkament uitgerust met prachtige illustraties van onder andere planten en astronomische patronen. Gefascineerd door dit alles neemt Voynich het perkament mee naar de verenigde staten van Amerika en begint een campagne om de tekst te ontcijferen.

Het jaar 2013. Het perkament, wat nu bekend staat als het Voynich-manuscript, bevind zich nog steeds in de verenigde staten. Door de jaren heen hebben verschillende hooggeleerde de, naar het lijkt, gecodeerde tekst geprobeerd te ontcijferen, maar nog zonder resultaat. Al ruim 100 jaar houdt dit manuscript ons bezig. Zijn het wat bij elkaar gekrabbelde letters zonder enige betekenis of ligt hier een schat aan informatie verborgen?

Het manuscript dateert uit het begin van de 15e eeuw. Doordat de tekst niet ontcijfert kon worden werd er voor de datering gekeken naar de kleren en kapsels die voorkwamen in de verschillende tekeningen van het manuscript. Deze zijn allemaal typisch Europees en volgens de meeste experts conform de kleding die in de periode tussen 1450 en 1520 werd gedragen.

In 2011 werd bevestigt dat het manuscript uit de begin van de 15e eeuw komt door de universiteit van Arizona die een C14-datering op het perkament uitvoerde. Hierbij word gekeken naar het isotoop koolstof-14. Dit isotoop is in geringe hoeveelheid present in de atmosfeer en is licht radioactief. Door straling te meten kan men bepalen hoe oud het materiaal is, ongeacht wat er met het materiaal gebeurd is.

De illustraties in het Voynich-manuscript zeggen niet veel over de inhoud van de tekst, maar maken wel duidelijk dat het boek uit een zestal hoofdstukken bestaat. Elk hoofdstuk wordt gekenmerkt door een eigen onderwerp en stijl. De secties worden meestal onderverdeeld in plantkundig, astronomisch, biologisch, kosmologisch, farmaceutisch en recepten. De tekst is duidelijk van links naar rechts geschreven, met een onregelmatige rechterkantlijn. Langere gedeelte zijn onderverdeelt in paragrafen, bevatten soms opsommingstekens, maar leestekens ontbreken. Het handschrift is vloeiend, alsof de schrijver een goede beheersing had van het onderwerp.

Over de gebruikte taal in het manuscript zijn al vele theorieën geopperd. Zo heeft in de jaren 50 een groep cryptologen van het National Security Agency geprobeerd te tekst de ontcijferen met behulp van algoritmes. Enkele malen werd beweert dat men erin geslaagd was het manuscript op die manier te ontcijferen, maar geen van deze pogingen is algemeen aanvaart. Dit komt onder meer doordat de ontwikkelde algoritmes zoveel giswerk bevatte dat er aan elke willekeurige reeks van tekens wel een betekenis kon worden toegekend.

Een andere theorie beweerd dat de “woorden” in het Voynich-manuscript in werkelijkheid codes zijn die opgezocht moeten worden in een code boek. Aanwijzingen hiervoor zijn is dat de structuur en lengte van de woorden overeenkomen met Romeinse cijfers. Dit zou in de 15e eeuw, de tijd waarin het boek geschreven is, een gebruikelijke keuze zijn voor dergelijke code. Echter, zijn dergelijke versleutelingen vooral geschikt voor korte berichten en zijn ze bijzonder lastig te schrijven en te lezen.

Overige theorieën over de tekst lopen uiteen van gecodeerd Hebreeuws, een exotische of kunstmatige taal, tot stenografie, of een spreektaal. Echter vele wetenschappers beginnen overtuigt te raken van het feit dat het om een grap gaat.

In 2003 liet de computer wetenschapper Gordon Rugg zien dat een tekst met vergelijkebare eigenschappen kan worden vervaardigt met behulp van een tabel van woordstammen, prefixen en suffixen die worden gekozen met behulp van geperforeerd papier. Echter de pseudoteksten die op deze manier werden vervaardigt hebben niet dezelfde woorden en frequenties als het Voynich-manuscript. De overeenkomst is uitsluitend visueel en niet met statistiek te onderbouwen. Deze experimenten zijn dus nog niet overtuigend.

Zo blijft anno 2013 het raadsel rondom het Vyonich-manuscript nog steeds bestaan. Grap of niet de auteur van het Vyonich-manuscript is tot nu toe de enige die het antwoord weet.

 

Geef stotteraars de tijd

Geschreven door Gillis Kersting

Een paar maanden terug zag ik in mijn eentje de met zeven oscars bekroonde film the King’s speech. Met mij in de zaal waren nog een paar eenlingen en uit hun motoriek en onzekere houding kon ik wel opmaken dat zij daar expres alleen waren gekomen om dezelfde reden als ik: wij stotteren. 

 

Medicijn vernietigt vet

Geschreven door Astrid Danen

Een experimenteel medicijn berooft vetweefsel van zijn bloedtoevoer, en verschaft dikke apen een slankere taille.